مسئله - اتفاق كرده‌اند علما و فقها در انك ميت نفع مييابد بدعا و صدقه كه از بهر وى ميفرستند و خلاف كرده‌اند در خواندن قرآن از بهر ميت و روزه داشتن از براى او . حكايت : غزالى در احياء روايت مىكند از على بن موسى حداد كه در بغداد با احمد حنبل و قدامه جوهرى در جنازه شخصى حاضر شديم چون دفن كردند مردى درآمد و بر سر قبرى قرآن ميخواند احمد فرمود كه قرآن خواندن بر سر قبر بدعتست بعد از آن محمد بن قدامه كه با ما بود گفت يا احمد در شأن مبشر بن اسمعيل چه ميگوئى گفت او از ثقه است احمد گفت نزد تو هيچ از نوشته وى هست گفت آرى خبر كرد مرا مبشر بن اسمعيل از عبد الرحمن بن العلاء بن حجاج « 241 » و او از پدر خود كه گفت چون من بميرم و مرا دفن كنيد اول سوره البقره و آخر سوره البقره بر سر قبر من بخوانيد و شنيدم از ابن عمر كه او وصيت به همين كرده است چون اين خبر با احمد بگفت گفت كه بازگرد به پيش اين جوان و بگو تا قرآن بخواند . حكايت : بيهقى در شعب ايمان روايت كرده از عبد الله عمر كه گفت شنيدم از رسول صلى الله عليه و آله و سلم كه فرمود كه چون بميرد يكى از شما بايد كه او را حبس نكنيد و بشتابيد بر تجهيز و تكفين او و بايد كه تعجيل كنيد در گور كردن و به خاك سپردن و در بالين او اول سوره البقره و در پائين او آخر سوره البقره بخوانيد و احمد حنبل گفته است كه چون بمقبره درآئيد .

--> - اتيت القبور فناديتهن * اين المعظم و المحتقر و اين المدل بسلطانه * و اين المزكى اذا ما افتخر قال فنوديت من بينها اسمع صوتا و لا ادرى شخصا و هو يقول : تقانوا جميعا فما مخبر * و ماتوا جميعا و مات الخبر تروح و تغدو نبات الثرى * و تمحو محاسن تلك الصور فيا سائلى عن اناس مضوا * اما لك فيمن ترى معتبر لقد فلد القوم اوزارهم * فاما نعيم و اما سقر ( صفحه 30 و 31 شد الازار ) ( 241 ) - نام اين شخص را در كتب متداوله رجال نيافتم ( نقل از حاشيه شد الازار بتصحيح علامه قزوينى ) .